اماده سازی دیوار گچی برای رنگ

مائده فلاحآخرین بروزرسانی: 2 مهر 1405بدون دیدگاه3 دقیقه زمان مطالعه
اماده سازی دیوار گچی برای رنگ

اماده سازی دیوار گچی برای رنگ یکی از مهمترین کارهایی است که باید انجام شود. نقاشی دیوار یکی از جذاب ترین و تاثیرگذارترین مراحل در دکوراسیون داخلی است. با این حال، حتی اگر از گران ترین و باکیفیت ترین رنگ های اکریلیک، پلاستیک یا روغنی بازار استفاده کنید، بدون اجرای یک زیرسازی اصولی و تمیز، نتیجه کار چیزی جز پوسته پوسته شدن، ایجاد لکه های ناهمگون، جذب بیش از حد رنگ و نمایان شدن خطوط و ناهمواری ها نخواهد بود.

گچ متریالی متخلخل و جاذب شدید رطوبت است. به همین دلیل، پیش از آغشته کردن قلم مو یا غلطک به رنگ، باید بستر گچی را به طور استاندارد اشباع و صیقلی کرد. چه با یک گچ کاری سنتی روبه رو باشید و چه از پنل های پیش ساخته استفاده کرده باشید، رعایت اصول اولیه زیرسازی ضامن زیبایی کار است.

چرا اماده سازی دیوار گچی برای رنگ مهم است؟

اگر رنگ را مستقیماً روی گچ خام یا دست نخورده اجرا کنید، با چند مشکل اساسی مواجه خواهید شد:

  • مکش شدید آب رنگ (سوزش رنگ): گچ آب یا تینر داخل رنگ را به سرعت به خود جذب می کند؛ در نتیجه رنگ فرصت فیلم سازی و چسبندگی پیدا نکرده و اصطلاحاً می سوزد و پوک می شود.
  • دو رنگ شدن سطح: بخش هایی از گچ که متراکم تر یا صیقلی تر هستند کمتر رنگ جذب می کنند و بخش های متخلخل، رنگ بیشتری می بلعند که باعث ایجاد سایه روشن های ناخوشایند می شود.
  • پوسته پوسته شدن در آینده: بدون پرایمر و روغن مناسب، چسبندگی بین لایه رنگ و گچ ایجاد نشده و با کوچک ترین ضربه یا تغییر دما، لایه رنگ ورقه ورقه جدا می شود.

مراحل آماده سازی دیوار گچی برای نقاشی

برای دستیابی به سطحی آینه ای و یکدست، این مراحل را به ترتیب و با دقت اجرا کنید:

۱. اطمینان از خشک شدن کامل گچ

بزرگ ترین اشتباه، رنگ آمیزی دیوار خیس یا نم دار است. یک دیوار گچی تازه اجراشده حداقل به ۱۰ تا ۲۰ روز زمان (بسته به فصل و دمای محیط) نیاز دارد تا رطوبت عمقی خود را از دست بدهد. اجرای رنگ روی گچ نم دار باعث باد کردن، کپک زدگی و تبله شدن رنگ می شود.

۲. سنباده کاری اولیه و تمیزکاری گردوغبار

ابتدا با یک سنباده متوسط (نمره ۱۲۰ یا ۱۵۰) تمام برآمدگی ها، پلیسه های حاصل از ماله کشیدن و لکه های خشک شده روی دیوار را بسابید. پس از سنباده کاری، با یک دستمال نم دار یا جاروی نرم، تمام ذرات گرد گچ را از روی دیوار پاک کنید تا بستر برای لایه های بعدی کاملاً آماده باشد.

۳. اعمال روغن الف (پرایمر زیرسازی)

روغن الف مخصوص پایه روغنی یا پرایمرهای اکریلیکی آب پایه، معجزه زیرسازی هستند. این مایع رقیق به عمق بافت گچ نفوذ کرده، منافذ میکروسکوپی آن را پر می کند و سطح را در برابر رطوبت رنگ مقاوم و اشباع می سازد. روغن الف باعث استحکام بافت سطحی گچ شده و مصرف رنگ نهایی را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد.

۴. بتونه کاری سرتاسری یا لکه گیری (ماستیک)

پس از خشک شدن روغن الف (حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت)، نوبت به رفع درزها و سوراخ ها می رسد:

  • برای رنگ های روغنی براق یا سطوح حساس، بتونه کاری کامل (ماستیک روغنی) توصیه می شود.
  • برای رنگ های پلاستیک و مات، لکه گیری جای میخ ها، خطوط اتصال و ترک ها با بتونه مناسب کافی است.

۵. سنباده کاری نهایی (نرم)

بعد از خشک شدن بتونه، از سنباده بسیار نرم (نمره ۱۸۰ تا ۲۲۰) استفاده کنید تا مرز میان بتونه و دیوار محو شده و سطحی کاملاً ابریشمی و یکنواخت حاصل شود. گردوغبار این مرحله را نیز با دستمال تمیز پاک کنید.

۶. اجرای آستری و دست های نهایی رنگ

یک دست رنگ رقیق شده به عنوان آستر اجرا کنید تا معایب ریز باقی مانده آشکار شوند. در صورت نیاز لکه گیری نهایی را انجام دهید و سپس ۲ تا ۳ دست رنگ اصلی را با غلطک یا پیستوله اعمال فرمایید.

آماده سازی دیوارهای پیش ساخته گچی (معمولی و نازک)

امروزه در بسیاری از پارتیشن بندی ها و تیغه کشی های اداری و مسکونی، به جای دیوارچینی سنتی، از دیوار گچی پیش ساخته استفاده می شود. این بلوک ها به دلیل سطح صاف تر، سرعت اجرای بالایی دارند اما نکات اجرایی خاص خود را می طلبند:

  • درزگیری با نوار فایبرگلاس (مش): محل اتصال و بندهای بین هر دیوار گچی پیش ساخته باید ابتدا با بتونه مخصوص درزگیری و توری یا نوار فایبرگلاس مسلح شود تا در آینده با کوچک ترین نشست ساختمان دچار ترک طولی نشود.
  • دقت در اجرای پنل های ظریف: در سازه هایی که برای صرفه جویی در فضای مفید از دیوار پیش ساخته گچی نازک (مانند ضخامت های ۷ یا ۸ سانتی متری) استفاده می شود، صلبیت سازه کمتر است؛ بنابراین استفاده از بتونه های الاستیک و انعطاف پذیر به همراه نوار درزگیر روی محل تقاطع ها برای جلوگیری از ترک خوردگی رنگ الزامی است.

نکات رنگ آمیزی دیوار گچی ضد آب در فضاهای مرطوب

در فضاهایی مانند دیوارهای مجاور آشپزخانه، رختکن یا انباری ها، معمولاً از پنل های مقاوم در برابر نم یا دیوار گچی ضد آب (که در ترکیبات آن ها از روغن های سیلیکونی و مواد آب گریز استفاده شده و معمولاً به رنگ سبز هستند) استفاده می شود.

برای رنگ آمیزی این سطوح:

  • از سنباده کاری بیش از حد خشن که لایه محافظ ضدآب گچ را پاره کند خودداری کنید.
  • حتماً از پرایمرهای آب بند پلیمری پایه اکریلیک استفاده فرمایید.
  • برای لایه نهایی رنگ، به سراغ رنگ های اکریلیک پایه آب قابل شستشو یا رنگ های اپوکسی آنتی باکتریال بروید تا خاصیت ضدآب بودن سازه به طور کامل حفظ شود.

چک لیست ابزار و متریال لازم برای زیرسازی

ابزار / متریال کاربرد اصلی
سنباده ۱۲۰ و ۲۲۰ لایه برداری زبری ها و صیقلی کردن بتونه
روغن الف یا پرایمر نفوذگر اشباع کردن مکش گچ و استحکام سطح
کاردک و لیسه استیل اجرای بتونه و درزگیری خطوط
بتونه روغنی یا کناف پر کردن خلل وفرج و یکدست سازی
توری یا نوار تیپ مسلح سازی درزهای دیوارهای پیش ساخته

آماده سازی اصولی یک دیوار گچی شاید به زمان و حوصله بیشتری نیاز داشته باشد، اما بیش از ۷۰ درصد کیفیت و ماندگاری نهایی نقاشی به همین مرحله بستگی دارد. چه در حال رنگ آمیزی یک گچ کاری سنتی باشید، چه پروژه ای با انواع دیوار گچی پیش ساخته و تیغه های دیوار پیش ساخته گچی نازک داشته باشید و چه بخواهید سطوح یک دیوار گچی ضد آب را پوشش دهید، رعایت ترتیب سنباده، پرایمر و بتونه کاری، دیوارهایی بدون موج، درخشان و با طول عمر بالا را برای شما تضمین خواهد کرد.

اشتراک‌گذاری نوشته